FAQ Szukaj Użytkownicy Grupy Album Download

Rejestracja Zaloguj

 

Poprzedni temat :: Następny temat
Earl Leonard Nelson
Autor Wiadomość
Triss Merigold
[Usunięty]

Wysłany: 2014-04-05, 13:09   Earl Leonard Nelson

Earl Nelson urodził się 12 maja 1987 roku w USA i został bardzo wcześnie osierocony. Gdy był zaledwie 9 – miesięcznym dzieckiem, jego 20 – letnia matka zmarła na chorobę weneryczną. Ojciec chłopaka był nieznany. Sierotą zaopiekowała się ciotka – Lilian Fabian. Wspominała ona później, że już od najmłodszych lat Earle był dziwnym dzieckiem. Można było też zauważyć w jego zachowaniu objawy niedorozwoju umysłowego. Fotografia 3 – letniego Earle’a przedstawia chłopca o wyraźnie zdegenerowanych rysach, półotwartych ustach i bezmyślnym wyrazie twarzy. Ciotka opowiadała, że był cichym i spokojnym, choć chorowitym dzieckiem.
W wieku 10 lat został potrącony przez tramwaj – doznał wstrząsu mózgu i był nieprzytomny przez 6 dni. Skutkiem tego wypadku były silne bóle i zawroty głowy, na które cierpiał przez całe życie. Zamknięty w sobie, od czasu wypadku stał się jeszcze bardziej ponury i niekomunikatywny. Lilian Fabian, wymieniając ulubione zajęcia siostrzeńca podkreśliła, że najbardziej lubił chodzenie na rękach, podnoszenie krzeseł zębami i ukrywanie się w piwnicy. Ta ulubiona kryjówka przysporzyła mu pierwszych kłopotów. Zwabił tam małą dziewczynkę,
która stała się jego pierwszą ofiarą. Gdy go ujęto, okazało się, że ma 21 lat i został zwolniony ze służby wojskowej z powodu niedorozwoju umysłowego. Chyba tylko to uratowało go od stryczka – sąd wydał nakaz umieszczenia Earle’a w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Nie bardzo mu się tam jednak podobało, bo kilka razy usiłował uciec. Udało mu się to wreszcie po 6 miesiącach. Na wolności przebywał 2,5 roku. Co dziwniejsze, zdążył się w tym czasie nawet ożenić, choć szczegóły tego związku nigdy nie zostały wyjaśnione. Wiadomo tylko, że nie trwał on długo. Ponowne umieszczenie w zakładzie usunęło go z szeregów reszty społeczeństwa.
Jednak i tym razem uciekł stamtąd w 1923 roku. Kilka następnych lat życia Nelsona to otwarty rozdział. Nie ustalono, co wówczas robił. Jego zbrodnicza historia zaczyna się w lutym 1926 roku i trwa do czerwca roku następnego, w którym to czasie Earle Nelson zdążył zamordować co najmniej 22 osoby. Pierwszą ofiarą mordercy była 60 – letnia Clara Newman, mieszkanka San Francisco. Znaleziono ją na strychu domu, w którym mieszkała i wynajmowała pokoje przygodnym lokatorom. Policyjni specjaliści stwierdzili, że kobieta została uduszona, a następnie zgwałcona. 2 marca niemal w identycznych okolicznościach – tyle tylko, że w San Jose, w domu z tabliczką „Pokoje do wynajęcia” – znaleziono zwłoki, również 60 – letniej Laury E. Beale. Sprawa dość szybko nabrała rozgłosu, a dziennikarze ochrzcili nieznanego sprawcę
mianem „Mrocznego dusiciela”. Tymczasem, ten nadal prowadził swoją makabryczną działalność. Podobny scenariusz powtórzył się jeszcze trzykrotnie. Kolejne ofiary, kobiety w podeszłym wieku, mieszkały w San Francisco, Santa Barbara i Oakland. W październiku miały miejsce następne trzy zabójstwa – tym razem w Portland, w stanie Oregon. Tylko opieszałości policji należy zawdzięczać to, że początkowo nie powiązano ze sobą tych zbrodni. Otóż, gdy znaleziono zwłoki rozwódki w sporym kufrze, policja uznała to za samobójstwo. 10 dni później
ciało 59 – letniej właścicielki pensjonatu wydobyto z pieca – koroner stwierdził zgon z przyczyn naturalnych. Dopiero trzecia zbrodnia, zabójstwo Mable Fleku, żyjącej z wynajmowania pokoi, której zwłoki odkryto dzień później, zmusiła funkcjonariuszy porządku do uznania, że zostało popełnione morderstwo. Tymczasem Nelson zdążył już wrócić do San Francisco, gdzie 18 listopada udusił i zgwałcił kolejną kobietę. W ciągu następnych dwóch tygodni złożył mordercze wizyty w Seattle i Oregon City. Wszystkie ofiar z racji prowadzonej działalności – wynajmowania pokoi – były dość zamożne, więc niejako „przy okazji” Nelson zasilał swoją kasę, kradnąc biżuterię. Był to ślad, który skwapliwie wykorzystała policja, krytykowana już przez prasę, z której pierwszych stron nie schodził „Mroczny dusiciel”. W Portland wyznaczono nawet nagrodę – 2500 dolarów – za pomoc w schwytaniu „postrachu miasta”.
Nelson był jednak już bardzo daleko, bo w Iowa. Tam, tuż przed świętami Bożego Narodzenia i podczas ich trwania, zamordował trzy kobiety i jedno 8 – miesięczne niemowlę. Po tym okresie zniknął na 4 miesiące. Niestety powrócił, by ze zdwojoną siłą popełniać kolejne zbrodnie. Atakował znienacka, w różnych miastach: 27 kwietnia udusił w Filadelfii 60 – letnią Mary McConnel, 30 maja w Buffalo jego ofiarą padła 35 – letnia Jenny Randolph, 2 dni później w Detroit zginęły aż dwie kobiety: 53 – letnia właścicielka małego pensjonatu Minnie May, oraz jej sublokatorka, pani Atorthy. Po następnych dwóch dniach Nelson był już w Chicago, gdzie
zgwałcił (jedyny przypadek, gdy dokonał gwałtu na żywej kobiecie) i zamordował 27 – letnią Mary Sietsem. Po ostatnim zabójstwie wyjechał do Kanady. Okazało się, że wydał na siebie wyrok. Niestety, zanim kanadyjska policja go ujęła, zdołał pozbawić życia jeszcze kilka kobiet.
Na początku Nelson zatrzymał się w Winnipeg, wmawiając gospodyni pensjonatu, że potrzebuje cichego pokoju do medytacji religijnej. Tam, w sklepie z używaną odzieżą zmienił ubranie. Ciekawe, że odtąd czynił to w każdym nowym mieście, sądząc chyba,
że zmiana stroju pozwoli mu pozostać nierozpoznanym. I długo okazało się to prawdą.
Już pierwszego wieczoru pobytu w pensjonacie zamordował 14 – letnią córkę swych sąsiadów, której zmasakrowane zwłoki odkryto dopiero po kilku dniach, w niezamieszkałej części pensjonatu. Była to jego najpotworniejsza zbrodnia. Po wydobyciu zwłok dziecka spod łóżka, (Earl miał w zwyczaju wkładać pod nie swoje ofiary zanim udał się spać) nigdy nie ujawniono, w jakim były stanie. Nelson jednak, zanim wyjechał z Winnipeg, pozostawił tam jeszcze jedną ofiarę – młodą żonę i matkę dwójki dzieci, Ann Patterson, którą zmasakrował młotkiem, zgwałcił i wepchnął pod łóżko. Zanim jednak dotarł do kresu swej podróży, zatrzymał się
jeszcze w kilku miejscach. Wreszcie, rozpoznany przez urzędnika pocztowego na podstawie rysopisu z listów gończych, został ujęty przez policję 12 czerwca w miejscowości Boissevain.
Earle Nelson stanął przed sądem 1 listopada 1927 roku oskarżony o zabójstwo pani Patterson. Proces trwał 4 dni. Obrona powołała tylko dwóch świadków: ciotkę Nelsona, panią Fabian i jego żonę. Ich zeznania dowodziły choroby umysłowej oskarżonego, jednak
sąd nie widział podstaw do orzeczenia niepoczytalności mordercy. Uznano go winnym i stracono 13 stycznia 1928 roku. Prawdopodobnie, wymienione tu 22 morderstwa to niepełna lista dokonań „Goryla”.
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group | Template created by piotrwiduchowski.pl  Creative Commons License
Strona wygenerowana w 0,02 sekundy. Zapytań do SQL: 10