FAQ Szukaj Użytkownicy Grupy Album Download

Rejestracja Zaloguj

 

Poprzedni temat :: Następny temat
Robert Napper
Autor Wiadomość
Triss Merigold
[Usunięty]

Wysłany: 2015-02-25, 12:22   Robert Napper

Urodził się w 1966 roku w Erith(południowo wschodni Londyn). Był najstarszym dzieckiem instruktora nauki jazdy Briana Nappera i jego żony Pauline. Miał dwóch braci i siostrę.
Wychowywał się w pobliskim Plumstead. Już jako dziecko doświadczył przemocy ze strony ojca, który regularnie znęcał się fizyczne i psychicznie nad rodziną. Gdy miał 9 lat jego rodzice rozwiedli się, a Robert i jego rodzeństwo zostali umieszczeni w rodzinie zastępczej i pod nadzorem psychiatrycznym. Przez 6 lat był leczony w Maudsley Hospital w Camberwell. W wielu 13 lat był napastowany seksualnie przez przyjaciela rodziny. Po tych wydarzeniach Napper stał się zamkniętym w sobie samotnikiem z obsesją na punkcie czystości. Stał się również agresywny w stosunku do rodzeństwa i podglądał siostrę kiedy była naga.
Seria Gwałtów.
10 sierpnia 1989 do domu Jenny,30- letniej samotnej matki, mieszkającej przy Winns Common w Plumstead, wdarł się zamaskowany mężczyzna. Sterroryzował kobietę nożem sprężynowym i zgwałcił mając niepełną erekcję po czym uciekł. W pokoju obok bawiły się dzieci ofiary. Jenny opisała sprawcę jako młodego mężczyznę, około 175 cm wzrostu, średniej budowy ciała, o szarych włosach.
10 marca 1992 roku, około 20.40 , na osiedlu Cordwell Estate na południowy zachód od Plumstead, napadnięta została 17-letnia Susan, która wybrała się do koleżanki. Gdy szła w kierunku jej domu zwróciła uwagę na młodego człowieka stojącego po drugiej stronie ulicy i przyglądającego się jej. Kiedy weszła w kolejną ulicę zaatakował ją od tyłu grożąc nożem nakazał milczenie. Ściągnął z niej sweter i biustonosz, po czym zaczął obmacywać jej piersi i całować. Następnie kilkakrotnie uderzył ją w twarz, przewrócił na ziemię, zdarł z niej spodnie i majtki, unieruchomił nadgarstki i przycisnął do niej swoje biodra, bezskutecznie próbując w nią wejść. W końcu wstał, kilkakrotnie kopnął ją w głowę i jakby nigdy nic odszedł.
18 marca 1992 roku 17-letnia Leanne wyszła z domu około godziny 19.30 na spacer. O 20.15 na Polnej drodze wiodącej w kierunku Eltham Palace zauważyła mężczyznę, który wydawał się oddalać jednak gdy ruszyła w drogę powrotną do domu pojawił się tuż przed nią z nożem w ręku. Na głowie miała ciemną kominiarkę, która jednak zdjął pokazując swoją twarz. Zmusił dziewczynę by położyła się na plecach i zranił ją nożem w prawą pierś. Rozebrał ją, zaczął pieścić jej piersi po czym próbował w nią wejść jednak jego członek był zbyt miękki. Po wszystkim przystawił jej nóż do pochwy i powiedział -„Mogłaś zadowolić się tym”. Zaczął przesuwać ostrze od piersi do policzka aż w końcu zostawił ją w trawie i uciekł. Przerażoną dziewczynę zauważyli dwaj chłopcy, którzy pomogli jej dotrzeć do pobliskiego sklepu skąd wezwano policję. Leanne zdołała przygotować portret pamięciowy sprawcy.
24 maja 1992 roku tuż przed godziną czternastą, 22-letnia Cathy wyszła na spacer ze swoją dwuletnią córeczką leżącą w wózku. Szła aleją King John Walk gdy zauważyła mężczyznę ukrywającego się za zrujnowanymi szatniami. Gdy weszła pomiędzy krzaki usłyszała za sobą kroki i ktoś złapał ją za głowę. Puściła wózek i upadła pod gradem ciosów zadawanych w głowę, kark i tułów. Napastnik zdarł z niej dolną część ubrania, wyjął tampon, a bluzkę podciągnął jej pod pachy. Wreszcie zdjął swoje szorty pod którymi nosił staromodne kalesonki z rozporkiem i zaczął onanizować się między jej nogami. Próbował w nią wejść, ale jego członek nie był w pełnej erekcji. Nagle wyszedł z niej, podciągnął ubranie i uciekł w tą samą stronę, z której przyszedł. Cathy, ledwie żywa, zdołała ubrać się i dotrzeć do domu teściowej gdzie zemdlała.
Wszystkie gwałty miała miejsce przy szlaku Green Chain. Przy każdej z ofiar zabezpieczono ślady nasienia napastnika, dzięki czemu powiązano wszystkie napaści. Sprawcy przypisano również kilka usiłować gwałtu, które ze względu na niesprzyjające okoliczności nie powiodły się.
Morderstwo Rachel Nickell
15 lipca 1992 roku Rachel wraz ze swoim 2-letnim synkiem Alexem wybrała się do parku Wimbledon Common. O 10.20 była widziana przez świadka na ścieżce prowadzącej do parkingu Windmill Wood. Tam właśnie, mniej więcej 500 metrów od parkingu, gdzie ścieżka wiodła pomiędzy drzewami, nastąpił atak. Sprawca sterroryzował ją nożem i odepchnął Alexa na ziemię. Oddzielił ją od dziecka popychając w zarośla. Od tyłu poderżnął jej gardło z taką siłą, że głowa prawie oddzieliła się od reszty ciała. Następnie zadał jej 47 ciosów nożem, zdarł spodnie i bieliznę i wepchnął w odbyt duży, podłużny przedmiot.
Jej na wpół obnażone ciało, nad którym pochylał się Alex próbujący obudzić mamusię, znalazł 4 metry od ścieżki przypadkowy przechodzień o 10.35.
Sprawca użył najprawdopodobniej noża w pochwie z mosiężną rękojeścią. Nie zostawił żadnych śladów biologicznych. Policja zabezpieczyła jedynie odcisk buta. Dwóch świadków widziało mężczyznę myjącego ręce w strumieniu około 150 metrów od miejsca zbrodni. W rękach miał torbę i mokre ubrania. Opisali go jako szatyna o krótkich włosach, 178 cm wzrostu, w wieku dwudziestu, trzydziestu lat.
17 września program Crimewach uk nadał rekonstrukcję zbrodni wraz z dwoma portretami pamięciowymi mężczyzn, których policja chciała przesłuchać. Wśród informacji pojawiających się po programie czterokrotnie pojawiło się nazwisko Colin Stagg. Był to 29-letni, bezrobotny kawaler, mieszkający samotnie w mieszkaniu komunalnym niecałą milę od Wimbledon Common. Według zeznań jednej z sąsiadek, która spotkała go kilka godzin po morderstwie, było dziwnie podniecony, miał świeżo umyte włosy i powiedział jej, że był w okolicy 10 minut przed napaścią na Rachel.
Stagg został zatrzymany. W jego mieszkaniu znaleziono czasopisma pornograficzne i książki na temat okultyzmu. Odpowiadał również profilowi psychologicznemu sporządzonemu na prośbę policji przez psychologa Paula Brittona.
Stagg nie przyznał się do zbrodni, choć potwierdził, że był w okolicy około 8.30 na spacerze z psem. Nie znał Rachel choć kilka razy widział podobną kobietę opalającą się toples nad stawem w parku. Zapytany o buty, które miał na sobie tamtego dnia stwierdził, że wyrzucił je wyrzucił. Przyznał się również do obnażania się w miejscu publicznym dzień po morderstwie za co został ukarany mandatem w wysokości 200 funtów.
Podejrzenia w stosunku do niego nasiliły się gdy policja otrzymała list od Julie Pines, która dwa lata wcześniej korespondowała z Colinem i rozpoznała jego nazwisko w gazecie. List opisywał sceny obscenicznego seksu na łonie natury. Policja wraz z Paulem Brittonem opracowała strategię dzięki, której miano wykluczyć bądź potwierdzić podejrzenia w stosunku do Stagga. Przeszkolona policjantka, przedstawiająca się jako Lizzie James nawiązała z nim listowną znajomość, w trakcie której podejrzany ujawnił fantazje na temat dominacji seksualnej nad kobietami, seksu na łonie natury, przemocy i fascynację nożami. W trakcie ożywionej wymiany listów i późniejszych spotkań osobistych Stagg zdradził również sporo szczegółów dotyczących ułożenia ciała Rachel po śmierci, oraz wspomniał o wielkim podnieceniu, które poczuł gdy pokazano mu jej zdjęcie. Nigdy jednak nie przyznał iż miał cokolwiek wspólnego ze zbrodnią. Operację przerwano po 2 miesiącach, a Colinowi postawiono zarzut morderstwa, do procesu jednak nigdy nie doszło. Obrońca Stagga podważył wiarygodność informacji zdobytych przez Lizzie James, które uznał za prowokacje. Jego klient, który do tej pory był prawiczkiem, napisałby wszystko byle tylko zaciągnąć kobietę do łóżka, a wszelkie nieścisłości w jego opisach należy interpretować na jego korzyść. Sędzia przychylił się do wniosku obrony.
Morderstwo Samanthy i Jazmine Bissett
Samantha i Jazmine mieszkały w szeregowcu przy Plumstead. Ciała odnalazł partner kobiety Richard Ellam 4 listopada 1993 roku. Nie mieszkali razem, ale bywało, że u niej nocował. Ostatni raz widział ją kilka dni wcześniej gdy wpadł z wizytą. Omawiali wakacyjne plany, którymi oboje byli bardzo podekscytowani. Mieli zabrać Jazmine do Gambii. Wycieczkę ufundowała matka Samanthy. Samantha i Jazmine były widziane żywe 3 listopada kiedy o 15.30 odebrała córkę z przedszkola. Kobieta utrzymywała się z zasiłku i pieniędzy przysyłanych przez matkę. Wiele wskazywało również na to iż dorabiała sobie od czasu do czasu sypiając z mężczyznami poznanymi przez ogłoszenia w gazecie.
Sprawca dostał się do mieszkania przez balkon i zaatakował Samanthe w przedpokoju gdzie zadał jej kilka ciosów nożem, z których cztery trafiły w serce. Zostawił ją tam by się wykrwawiła, a sam udał się do pokoju 4-letniej Jazmine. Rozebrał i zgwałcił dziewczynkę, po czym ponownie ją ubrał i udusił poduszką. Następnie zajął się ciałem Samanthy. Za kostki przeciągnął ją do pokoju i ułożył na materacu, wkładając pod biodra poduszkę. Kolejna rana, zadana już po śmierci sięgała od podstaw szyi aż do kości łonowej. Tkanki zostały głęboko rozcięte aż do jamy brzusznej, ukazując wnętrzności. Ślady dźgania nożem wskazywały iż miał problemy z rozcięciem klatki piersiowej zanim ostatecznie uchwycił ją i rozerwał. Widać było również iż próbował odciąć jej kończyny, ale nóż już się stępił, a on sam nie posiadał wiedzy na temat oddzielania stawów. Na koniec przykrył ciało szlafrokiem, fragmentami odzieży oraz obrusami i ściereczkami przyniesionymi z kuchni. Na koniec wrócił do pokoju Jazmine, włożył dziecko do łóżeczka i okrył kołdrą. Podczas sekcji zwłok odkryto brak części powłoki brzusznej o wymiarach 12 na 10 cm. Morderca zabrał więc trofeum.
W kuchni zabezpieczono odcisk buta sprawcy, a na ciele Jazmine znaleziono spermę.
8 lutego1994 roku Crimewach uk nadało rekonstrukcję zbrodni. Zgłosiło się bardzo wielu świadków. Jedna z sąsiadek wspominała iż kilkakrotnie widziała mężczyznę przyglądającego się mieszkaniu Samanthy, która nigdy nie zaciągała rolet, tak że wnętrze mieszkania było doskonale widoczne. Po trzech miesiącach badań i sprawdzania wszelkich tropów odkryto odciski palców sprawcy, które wcześniej przez błędy w analizie jak również przez niezwykle podobieństwo pomylono z odciskami ofiary.
24-letni Napper pracował w miejscowym zakładzie produkcji tworzyw sztucznych. Odciski palców i ślady DNA powiązały go z serią gwałtów.
Pierwszy raz znalazł się w policyjnych aktach jeszcze w 1986 roku, kiedy to został aresztowany za nielegalne posiadanie broni. Sprawę umorzono warunkowo, a Napper musiał jedynie zapłacić 10 funtów kosztów sądowych. 29 października 1992 został zatrzymany po tym jak w miejscowej drukarni zamówił papier firmowy z nadrukiem komendy miejskiej w Greenwich. Podczas przeszukania odkryto broń kaliber 5,6 mm, 240 naboje, 2 noże, kuszę i 6 bełtów. Raport psychiatryczny określił go natomiast jako „stanowiącego duże zagrożenie dla siebie i społeczeństwa”. Jednakże i w tej sprawie nie wyciągnięto poważniejszych konsekwencji. W lipcu 1993 po raz kolejny trafił do akt, kiedy został aresztowany za podglądanie młodej kobiety.
Robert Napper został aresztowany, po kilkudniowej obserwacji, 27 maja 1994 roku i oskarżony o zabójstwo Samanthy i Jazmine Bissett. W mieszkaniu zabezpieczono buty pasujące do odcisku w mieszkaniu Samanthy, plan Londynu, z naniesionymi odnośnikami, z których część można było powiązać z gwałtami i aktami podglądactwa, sporą ilość pornografii i notatki z hasłami dotyczącymi przemocy, poniżania kobiet, śmierci i mordu.
Podczas przesłuchań Napper nie przyznawał się ani do morderstwa, ani do gwałtów. Dwie z jego ofiar podczas identyfikacji wskazały go bezbłędnie.
Po zebraniu materiału dowodowego miał stanąć przed sądem jednak pojawiły się wątpliwości odnośnie jego poczytalności. Pięciu biegłych psychiatrów orzekło, że cierpi on na schizofrenie lub podobne zaburzenie psychiczne, które za wszelką cenę próbuje ukryć sam przed sobą. 9 października 1995 roku, tuż przed ogłoszeniem decyzji czy może stanąć przed sądem, przyznał się do nieumyślnego spowodowania śmierci z powodu ograniczonej poczytalności oraz do jednego gwałtu i dwóch prób gwałtu w 1992 roku. Sędzia postanowił o odizolowaniu go na czas nieokreślony i Napper trafił do Broadmoor Hospital. W tym samym roku zapytano go o morderstwo Rachel Nickell, ale stanowczo zaprzeczył jakoby miał cokolwiek wspólnego z tą zbrodnią. W 2003 ekshumowano jej zwłoki i rozpoczęto poszukiwania DNA, które zwieńczyły się sukcesem.
W listopadzie 2004 roku policja ponownie otworzyła dochodzenie w sprawie śmierci Rachel. Nowym podejrzanym został odsiadujący swój wyrok Napper. W 2007 roku oskarżono go o popełnienie tej zbrodni. Collinowi Staggowi wypłacono odszkodowanie w wysokości 706 tysięcy funtów i wystosowano oficjalny list z przeprosinami od Scotland Yardu. Mimo początkowych zaprzeczeń Napper przyznał się do zabicie Rachel Nickell pod koniec 2008 roku. Został skazany na dożywotnią izolacje w Broadmoor Hospital.

Sprawa morderstwa Rachel Nickell i prowokacji wymierzonej w Colina Stagga wywołała gorącą dyskusję i falę potępienia dotyczącą profilowania. Media ostro skrytykowały cały sens profilowania, podważyły jego sens i wiarygodność, skupiając się przede wszystkim na osobie psychologa zaangażowanego w śledztwo i przygotowanie prowokacji Brittonie.
Sam Britton został postawiony przed zawodową komisją dyscyplinarną, ale w 2002 roku oskarżenie przeciwko niemu upadło. Publicznie skrytykował swoich kolegów po fachu za poddawanie się naciskom prasy i wywoływanie nagonki na profilowanie. Dopiero w 2010 roku Scotland Yard przyznał, że morderstw Rachel, Samanthy i Jazmine można było uniknąć gdyby nie szereg błędów popełnionych przez śledczych.

Na podstawie Paul Britton "Profil mordercy" i artykułów w "The Guardian"
 
     
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group | Template created by piotrwiduchowski.pl  Creative Commons License
Strona wygenerowana w 0.09 sekundy. Zapytań do SQL: 12